تبليغاتX
غم تنهایی

غم تنهایی

جدایی قصه تلخی ست که از نامش گریزانم

 

ای خدای بزرگ

 به من کمک کن تا وقتی می خواهم درباره ی راه رفتن کسی قضاوت کنم،

کمی با کفش های او راه بروم.

 

 

 

من به اندازه ناديدن تو بيمارم و به شوق نگهت شب همه شب بيدارم ثانيه.روز.زمان.ساعت و من دلتنگم ديگر از هرچه دروغ است و کلک بيزارم خسته از هرچه که بی تو به سرانجام رسيد خسته از شعر و هر صحبت طوطی وارم گرمی وحرم حضورت بدنم را سوزاند نکند خوابم و يارب نکند تب دارم؟ گرم صحبت شدم و هيچ نمی دانستم ساعتی هست که همصحبت اين ديوارم

+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و چهارم آذر 1387ساعت 11:6  توسط غزل  | 

عزیزم دوستت دارم

                   

 در روياهاي كودكانه آموختم به چيزي كه به من تعلق ندارد

                            فكر نكنم اما ناگهان او همه ي فكرم شد

                                                           * * *

 

 

دوستت دارم بيشتر از آنچه كه تصور ميكنی دوستت دارم و بيشتر از آنچه باور داری عاشق تو هستم بيشتر از هر عشقی بر تو عاشقم و بيشتر از هر ديوانه ای مجنون تو هستم.عزيز من محتاج تو هستم و بدون تو زندگی برايم مفهومی جز تاريكی و سياهی ندارد دوستت دارم چونكه ميدانم تو نيز مرا دوست ميداری ، دوستت دارم چونكه مرا باور داری و مرا لايق آن قلب پر از محبتت ميدانی تنها آرزويم اين است كه سالم و سر افراز باشي و جز اين از خدای خويش هيچ آرزويی را ندارم اين قلب كوچك و شكسته و پر از عشق من تنها هديه ای است از طرف من به تواز تمام دنيا تنها همين قلب كوچك را دارم ، همين و بس تنها تو هستی كه معنای واقعی عشق را به من ابراز كردی و آموختی آموختی كه عشق يعنی تا پايان زندگی ماندن و تا پايان زندگی دوست داشتن هر جای دنيا كه هستی بدان كه در اين دنيای بزرگ كسی هست كه عاشق و ديوانه تو می باشد عزيز دنيا خيلی بزرگ است ، اين دنيا پر از عاشق و معشوق است ، پر از ليلی و مجنون است، اما همه عاشقان يك سو ، و تو نيز يك سوی ديگردوستت دارم خيلی دوستت دارم ، آنقدر دوستت دارم كه ديگر هيچگونه جای ابرازی برای آن نيست مستم از اين عشق تو ، و پريشانم از غصه های تو و گريانم از اشكهای تو با تو پر از اميدم ، و رنگ خوشبختی را خوش رنگ از گذشته می بينم با تو قلب من خوشبخت ترين قلب دنياست ، با تو اين دنيا برايم همان بهشت است دوستت دارم … چون كه در ميان اينهمه عاشقان تو توانستی بمانی با قلبم ، بسازی با احساسم و درك كنی زندگی ام را ! دوستت دارم… چون كه اين قلب كوچك و پر از عشق مرا در قلبت طلسم كرده ای و نگذاشتی هيچ كس ديگر قلب مرا از تو بگيرد اين بار با فرياد ، با چشمهای گريان ، با قلبی عاشق ، با اراده و با احساسی پراز دوست داشتن ميگويم كه دوستت دارم تا همه عاشقان فرياد مرا بشنوند و به من بنگرند و شرمنده شوند در کوچه باغ پر طراوت اندوههایم که از صدای شکیب خنده های تو آکنده است توزیباترین پرنده عشقی هستی که بر برفهای خوشبختی من تکیه زدی،بگذار بر صفحه تاریک و بی رنگ زندگی ام تنها عطر و بوی توپاشیده شود که آن گاه در زیر باران پر طراوت دوستی بر سجده گاه پیشانی ات بوسه زنم،چرا که من از تمامی چشمها تنها چشمان تو را

 

 

+ نوشته شده در  پنجشنبه هجدهم مهر 1387ساعت 11:49  توسط غزل  | 

 

 

 

 

تو رو به قیمت جون

به همین یه لقمه نون

تو رو به ماه آسمون

به عاشقای بی نشون

تو رو به حرمت چشات

به همه مقدسات

تو رو به خود خدا

به هق هق  شبونهات

قسمت می دم قسمت می دم

قسمت می دم از عشقم نگذری

قسمت می دم که از اینجا نری

قسمت می دم

تو اگه بخوای فقط با یک نگاه

من برات خورشید و آتیش می زنم

یه روزی دلم اگه  تو رو نخواست

من اونو از تویه سینه می کنم

تو رو به خود خدا

به تموم این شبا

تو رو جون رازقی

به نماز عاشقی

قسمت می دم

که از عشقم نگذری

   

----------------------------- 

مرا اینگونه باور کن :

کمی تنها

کمی بی کس

کمی از یاد ها رفته

خدا هم ترک ما کرده

خدا دیگر کجا رفته ؟

نمیدانم مرا آیا گناهی هست ؟

که شاید هم به جرم آن

غریبی و جدایی هست

------------------------------------

ولی من دگر پذیرفتم شکست خویش را

پند های عقل دور اندیش را

من پذیرفتم که عشق

افسانه است

این دل درد آشنا  دیوانه است

--------------------------------

می روم از رفتن من شاد باش

از عذاب دیدنم آزاد باش

چون که تو تنها تر از من میروی

آرزو دارم تو هم عاشق شوی

ارزو دارم بفهمی درد را

معنی برخورد های سرد را

 

 

 

 

 

 

+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و هفتم خرداد 1387ساعت 19:56  توسط غزل  | 

همسر عزیزم دوستت دارم

سلام یار مهربون

عزیزم تو لحظات خوبی رو به من هدیه دادی و دقایقی که با تو و کنار تو بودم برای من، بهترین و شیرین

ترین لحظات زندگی بوده و خاطراتش تا اخرین نفسم زنده خواهد ماند و یاداوری ان لحظات در جان خسته ام روح جوانی می نشاند

نازنینم ، تو رو به خاطر همه خوبیهایت و مهربانی هایت میستایم

عشق تو در جان و قلبم هر روز تازه تر و قوی تر نمایان میشودهمسر

عزیزم ، توراعاشقانه دوست دارم

روزها و شب ها در پي هم مي گذرند

و انچه از گذشت لحظات باقي مي ماند خاطرات است

و براي من خاطرات تو و با تو بودن هاست كه ضامن لحظات بي تو مي شود

با تو بودن براي من عمر دوبارست و بي تو بودن شايد همه انتظار براي ديدار دوباره تو

نازنينم ، بابت تمام لحظات زيبايي كه از جان مي افريني سپاسگذارم

 

+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و سوم بهمن 1386ساعت 18:6  توسط غزل  | 

به کسي عشق بورز که لايق عشق

 

باشد

 

نه تشنه ي عشق

 

چون تشنه روزي سيراب مي شود.

 

شبگردي مي‌کنم. اما صداي نفس‌هايت را از پشت

 هيچ پنجره و ديواري نمي‌شنوم. آسوده بخواب نازنينم،

 شهر در امن و امان است ... تنها خانه‌ي من است که در آتش مي‌سوزد..

 

 

+ نوشته شده در  پنجشنبه بیستم دی 1386ساعت 19:8  توسط غزل  | 

برو

مطمئن باش برو

ضربه ات کاری بود

دل من سخت شکست

و چه زشت به من و سادگی ام خندیدی

به من و عشقی پاک

که پر از یاد تو بود

و به یک قلب یتیم

که خیالم می گفت: تا ابد مال تو بود

مطمئن باش برو

تو برو تا راحت تکه های دل خود را سر هم بند کنم

 

 

مســافــر

 

چگونه بگویم دوستت دارم ...

 

 تو را که از خرابه های بی کسی به قصر سپید عشق هدایتم کردی ...

عاشقی بی قرار و یاری با وفا برای خویش ساختی ....

 آهو بره ای شدی که دوستی گرگ را پذیرفتی

 و برای اشکهای او شانه هایت را ارزانی داشتی

 و با صداقت عاشقانه ات دلش را به دست آوردی.

تو را که سالها در خیالم سایه ات را می دیدم

 و طپش قلبت ر ااحساس می کردم

 و به جستجوی یافتنت به درگاه پروردگار دعا می کردم.

 که خدایا پس کی او را خواهم یافت؟

تو را که همزمان با تولدت در قلبم همه چیز را فراموش کردم .

 برایم همه اسمها بیگانه شدند و همه خاطرات مردند.

دستم را به تو میدهم

 قلبم را به تو میدهم فکرم را نیز به تو میدهم

. بازوانم را به تو می بخشم و نگاهم از آن توست و شانه هایم که نپرس

 دیگر برای من غریبه اند و تمامی لحظات تو را می خواهند

 و برای عطر نفسهایت دلتنگی می کنند.

 

چگونه بگویم دوستت دارم ...

 

 

+ نوشته شده در  دوشنبه دوم مهر 1386ساعت 16:41  توسط غزل  | 

بی تو خیلی تنهام

توي ساحل روي شنها قايقي به گل نشسته

يکي با چشماي گريون گوشه اي تنها نشسته

نگاه پر اضطرابش به افق به بينهايت

ساکته اما تو قلبش داره يک دنيا شکايت

تو چشاش حلقه ي اشکه توي قلبش غم دنيا

منتظر به راه ياره تا بياد امروز و فردا

باورش نميشه عشقو همه دنياش زير ابه

تنها مونده توي ساحل زندگي براش عذابه

خاطرات لب دريا ديگه از يادش نميره

همه دنياش زير آب و خودشم به غم اسيره

دست بي رحم زمونه عشقشو برده به دريا

حالا از خودش مي پرسه ميادش آيا آيا؟

عاشقي که تنها باشه توي دنيا نميمونه

دل عاشقو شکستن شده کار اين زمونه

شده کار اين زمونه

 

 

دلم تنگ نگاه مهربانت                
                                دلم تنگ سکوت آشنايت      

دلم تنگ پريدن از سر شوق          
                               دلم تنگ نگاه عاشقانت
      

دلم تنگ تو است اي نازنينم          
                                 دلم تنگ صداي مهربانت
      

دلم تنگ غروري عاشقانه           
                                  دلم تنگ دستهاي مهربانت    

دلم تنگ نوازش هاي عاشق         
                                   دلم تنگ تو است تا بشکني غم  

دلم داند که مي آيي به سويم           
                               به اميدي که از اين در در آيي 

به شوق ديدن ياس سپيدت            
                           بمانم از سر شوقم در اينجا
  

به اميد زماني که بيايي

 

 

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و چهارم مرداد 1386ساعت 17:50  توسط غزل  | 

مادر

 

مادر بی تو تنها وغریبم
اتاق خالیم بی توچه سرد
مادر، مادر خوب و قشنگم
بدون تو دل من پر درد
فضای خونه بی بویه تو هیچه
صدای تو هنوز اینجا می پیچه
مادر مادر
هنوزم تو دلم تموم قصه هات جوونه
خاله سوسکه دیگه، شعرآشتی مثل قدیما نمی خونه
مادر،مادر، شبا با صدای لالایی های تو خوابیدم
لالایی مادرم حالا نوبت توست،تو بخواب امیدم
مادر، مادر
مادر، مادر

+ نوشته شده در  سه شنبه دوم مرداد 1386ساعت 19:32  توسط غزل  | 

تا ابد به یادت میسوزم مادرم

بر تو ای دنیا دو صد نفرین عزیزم را گرفتی         

 

کشت تنهایی مرا چون هم زبانم را گرفتی

 

نور چشمم بود ویار نازنینی مهربانی

 

نور چشمم را ربودی نازنینم را گرفتی

 

با سلام خدمت همه این وبلاگ تا مدتی آپ نمیشه بخاطر در گذشت

مادرم که مثل یه مرغ از قفس پرید

+ نوشته شده در  یکشنبه بیستم خرداد 1386ساعت 23:2  توسط غزل  | 

 

دلم برای کسی تنگ است
که چشمهای قشنگش را
به عمق آبی دریا می دوخت
و شعر های قشنگی چون پرواز پرنده ها می خواند
دلم برای کسی تنگ است
كسي كه خالي وجودم را از خود پر مي كرد
و پري دلم را با وجود خود خالي
دلم برای کسی تنگ است
کسی که بی من ماند
کسی که با من نیست
دلم برای کسی تنگ است
که بیاید
و به هر رفتنی پایان دهد
دلم برای کسی تنگ است
که آمد
رفت
...... و پایان داد
کسی ....
کسی که من هميشه دلم برايش تنگ می شود

 
 
+ نوشته شده در  سه شنبه یکم خرداد 1386ساعت 19:13  توسط غزل  | 

بی نشون

Newly uploaded tinypic picture

                            دیدی عاشقت بودم و موندم

                            رفتی شعر تنهاییمو خوندم

عشق من      

            زندگی با تو خوبه

                                   بی تو رنگ غروبه    

                                                    هنوزم از تو میگه

                                                                          دل من

چی میشه 

          برگردی چی میشه

                                 میدونی حاظرم من

 

                                                       بمونم تا همیشه

 

                             بی نشون با نشون دنبالتم

                             میدونی بی خبر از حالتم

 

عشق من      

         زندگی با تو خوبه

                               بی تو رنگ غروبه

                                               هنوزم از تو میگه

                                                                       دل من

چی میشه   

              برگردی چی میشه

                                  میدونی حاظرم من

                                                   بمونم تا همیشه

 

                                                    غرق احساسم

                                                           با تو

                                                           با تو

 

                                                   عشقو میشناسم

                                                           با تو

                                                           با تو

 

 

میخونم

        بازم تو این ترانه

                            از تو من عاشقانه

                                               حالا که عاشقت شد

                                                                       دل من

قلب من

              بهونه میگیره

                            هرگز اون خاطراتت            

                                                     از یاد من نمیره

 

 

                            بی نشون با نشون دنبالتم

                            میدونی بی خبر از حالتم

 

عشق من

          زندگی با تو خوبه

                             بی تو رنگ غروبه

                                             هنوزم از تو میگه

                                                                   دل من

چی میشه

          برگردی چی میشه

                            میدونی حاظرم من

                                                  بمونم تا همیشه

 

 

TinyPic image

 

 

+ نوشته شده در  یکشنبه نوزدهم فروردین 1386ساعت 21:16  توسط غزل  | 

سال نو مبارک

____♥♥♥_____♥♥♥_____ __♥_____♥_♥_____♥___ __♥______♥______♥___ ___♥___SALE___♥____ _____♥_______♥______ _______♥___♥________ _________♥__________ _______♥___♥________ _____♥__NO__♥_______ ___♥_MOBARAK__♥____ __♥______♥______♥___ __♥_____♥_♥_____♥___ ____♥♥♥_____♥♥♥_____ Ishallah Sale KHobi Dashte Bashin

 

 

سال نو می‌شود،
دریغ، دلمان تازه نشد،
تن هر شاخه‌ی بی‌بر،
از برگ سبز می‌شود،
اما تن ما از جور غم آزاد نشد،
باز هم در حسرت پرواز،
آسمان را بو می‌کشیم،
ضجه‌ها هست هنوز،
شهر از ظلمت شب، آزاد نشد.
به گمانم سال،
باز هم سال قحطی عشق باشد،
که هزار گهواره ی عشق می جنبد،
اما بذر عاشقی کمیاب است.
باز هم شادمانی بی‌دلیل که حسرت را مرهمی نیست،
باز هم بوی عید و بوی نای عشق می آید،
باز هم صلیب تقدیر را بر دوش باید کشید،
باز هم از سکوت و صبوری سخن باید گفت.
کنایه به عید می‌زنم،
عید بی‌عیدانه
بر شما مبارک باد

 

 

 

شاهزاده ايراني

 

+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و هفتم اسفند 1385ساعت 20:17  توسط غزل  | 

دوستت دارم

بيشتر از هر زمانی ، بيشتر از هر لحظه ای تو را ميخواهم و برای
 
ديدنت بيشتر از هر لحظه ای بيقراری ميكنم

دوستت دارم

 

 

ای

همراه

مـــــــــن

تنــــــها با تو

تا اوج عشـــــــق

هـم پـــــــــــــروازم

با قلب تودلدارمن هم آوازم

توهمپـــــــــای من، تنـــها با من

هـــــــــــــــــــم آوائـــــــــــــــــــی

با درد مــــــــــــــــن، آشنـــــــــــــــائی

تکیـــــــــــــــــــه گاهی ، همصــــــــــدائی

ما فریاد عشـــــــــــــــــــق، در قلب شــــــــب

دلگرمی عاشــــــــــقای بیصــــــــــــدائیــــــــــم

ما، دل میبازیم دریادریا ،تابیکران،عاشقای بی پروائیم

تو، با مــــــــــــن بمـــــــــــان، ای مهـــــــــــــــــــــربان

چون ماه شــــــب در آســــــــمان؛ بر من بتــــــــــــــــــــاب

تا بیـــــــــــــــــکران مثـــــــــــــــــل مهتــــــــــــــــــــــاب

مــــن تا مـرز جان؛ از عشقمان میسـوزم ای آرام جـــان

بر من بتـــــــاب تا کهــــکشــان مثــــل آفتــــــــــاب

ما؛ فریــــاد عشـــق در قلــــب شب دلگـــــرمی

عاشقــــــــــــای بیصــــــــــــــــــــدائیم

ما؛ دل میبازیم دریا دریا تا بیکران

عاشقـــــــای بی پــــروائیـــــــــم

ای تورؤیـای شبهای مـــــــن

عشقو ببین تو چشمای من

دستاتوتو دســت من بگذاردرلحظه های دیـدار

 

+ نوشته شده در  سه شنبه هشتم اسفند 1385ساعت 18:25  توسط غزل  | 

تو این روزای بی کسی که هر کی فکر خودشه

تو این روزای بی کسی             که هر کی فکر خوشه

                   من چه بریدم از همه                دلم فقط به تو خوشه

                   وقتی تو هستی دلخوشی            بیخودی پرپر نمیشه

                   دلواپسی  دربه در                   چشم منم تر نمیشه

   دلم به بودنت خوشه

                          دلم به دیدنت خوشه

                                                  گلی ولی نه مال من

                                                                           دلم به چیدنت خوشه

                   حس قشنگ ما شدن                 با بودنت تازه میشه

                   آخه زیر سایه تو                    دلش میخواد قد بکشه

                   بجز تو پای هیچکسی               به فکر من وا نمیشه

                   شب سیاه بی کسی                  بی تو که فردا نمیشه

   دلم به بودنت خوشه

                          دلم به دیدنت خوشه

                                                 گلی ولی نه مال من

                                                                           دلم به چیدنت خوشه

                  من که دلم با دیدنت                  تو آسمون پر میکشه

                  اگه بذاری و بری                    طفلکی دیوونه میشه

                  من که دلم با بودنت                  جون میگیره تازه میشه

راستی نگفتی نازنین       دل شما به چی خوشه

   دلم به بودنت خوشه

 

+ نوشته شده در  پنجشنبه بیست و ششم بهمن 1385ساعت 11:11  توسط غزل  | 

عشق حسین مست و خراباتم کرد

 

وقتی  خودت  رو  از فشارها  ,  بندها  , تصورات  نادرست رها

کردی  ,  خداوند  به  جای  تو عمل خواهد کرد. هر عمل تو گامی

برای  نزدیک  شدن  به  خداست .  در آن  ساحت  یقین  وقتی  به

آیینه  نگاه  کنی  ,  چشم هایت رو میبینی  و آن مردمک های خیس

رو که  با ندای  بیداری  با تو سخن می گویند می شنوی ؟ می گوید:

من رویایی دارم , باور کن . وقتی باورم کنی همه مرزها محو میشن

و  من  می تونم  پرواز رو  تجربه  کنم  . در آبی محض  در وسعت

بی کران و...

 

سلام دوستان

ورود به ماه محرم الحرام رو به همه شما تسلیت میگم.

امیدوارم همه مون بتونیم راه اون امام که دینداری بود

ادامه بدیم.

موفق باشید.

 

 
+ نوشته شده در  شنبه هفتم بهمن 1385ساعت 21:9  توسط غزل  | 

 

منم دلتنگم !

آن قدر که با نامت مي گريم !

دل تنگي...

انتظار...

من ...

من غريب تر از هميشه ام عشق من...

تو که خوب مي دانستي که همه تنها آشنايي را به يدک مي کشند و تو آشناي مني...

تو که مي دانستي هر نفسم با نفست بيرون مياد...

تو...

يادت نمي آيدعشق من؟...

يادت هست در آغوشم کشيدي که من همه کس توام ! ...

من براي تو ...

براي تو که همه کس مني...

براي تو که همه ي دنياي ساده و کودکانه ي مني دلتنگم...

من براي چشماني دلتنگم که روزهاست رهايم کرده اند..

من براي دست هايي دلتنگم که روزهاست تنهايم گذاشته اند و رفته اند

من روزهاست که خاموشم...

بگذار فکر کنند اين ها هذيان هاي يک بيمار تب آلود است...

بگذار فکر کنند شعر است !  

استعاره هاي ادبيست و برايم دست بزنند ..

.بگذار تماشا کنند مرا که خاطرات دروني وجودم را مي خورند و دارم تمام مي شوم

براي آن ها بي آن که بدانند من روزهاست تمام شده ام...

به من حق بده نازنينم! تو حق بده...

اين آشفتگي را بر من ببخش وليکن من براي تمام شدن خويش اين طور گريان نيستم...

من برای رفتن توست که می نالم ..........

 

+ نوشته شده در  پنجشنبه بیست و هشتم دی 1385ساعت 23:36  توسط غزل  | 

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیستم دی 1385ساعت 20:29  توسط غزل  | 

قلب شکسته

 

 

خداوندا تو خود گفتي كه در قلب شكسته خانه داري شكسته قلب من جانا به عهد خود وفا كن

 

 

+ نوشته شده در  پنجشنبه چهاردهم دی 1385ساعت 19:38  توسط غزل  | 

 

                     

 براي ديدن تو نقره ي ماهو چيدم

تا آسمون هفتم به خاطرت دويدم

براي ديدن تو آسمونو شكافتم

ستاره چشيدم تا طعمشو شناختم

 

برا ديدين تو خارا رو سجده كردم

به جاي چشم ابرا سوختم و گريه كردم

 

 

+ نوشته شده در  شنبه دوم دی 1385ساعت 9:28  توسط غزل  | 

 

خيال نکن نباشي بدون تو مي ميرم ، گفته بودم عاشقم حرفمو پس ميگيرم ، خيال نکن نموني کارم

 

 ديگه تمومه ، ليلي فقط تو قصص جنون ديگه کدومه ، کي ميگه تو نباشي ستاره بي فروغه ، بزار همه

 

 بدونن که عاشقي دروغه ، تو برده اي مي خواستي که حرفتو بخونه ، به پاي تو بسوزه  براي تو بمونه

 

 ، عروسکي مي خواستي رو طاقچتون بکاريش ، وقتي بازي تموم شد کنج اتاق بزاريش ، ديگه براي

 

موندن اتاق تو شلوغه ، عروسکها بدونين که عاشقي دروغ  !!!

 

 

 

 

 

برو دیگر که دل از غم رها کردم خداحافظ ...

 

که دیگر بر نمی گردم

 

تو بودی آسمان من ،  غمت همسایه قلبم

 

ولی خورشید چشم تو ،  به بام دیگری سر زد

 

قسم بر سوز پنهانم ،  تو را دیگر نمی خواهم

 

که از باغ دو چشم ،  تو پرستوی دلم پر زد

 

 

 

در آن غمگین غروب سرد ،  تو از شهرم سفر کردی

 

نگاهم در افق ها ماند و من افسوس می خوردم

 

شیار گونه هایم را   گل اشکم نوازش کرد

 

 و من از تو جدا ماندم   ولی ای کاش می مردم

 

 

 

برو دیگر که دل از غم رها کردم ،  خداحافظ ...

 

که دیگر بر نمی گردم ...

 

 

 

میدونم سرت شلوغه نگو نه !

 

دیگه عشق تو دروغه نگونه !

 

میدونم ستاره های عشق تو

 

دیگه سردو بی فروغه نگو نه !

 

من از اون چشمات اینو خوب میخونم

 

تو دلت یه چند روزی رو مهمونم

 

اگه گنج قارون رو بهت بدم

 

دست من نمک نداره میدونم

 

میدونم دوسم نداری نگونه  !

 

یه عشق دیگه ای داری نگو نه !

 

میدونم یه روزی از همین روزا

 

میری وتنهام میذاری نگو نه !

 

با غریبه ها نشستی نگو نه  !

 

صد دفعه توبه شکستی نگو نه !

 

با دل عاشق و بی قرار من

 

عهد عاشقی نبستی نگو نه !

 

نگو درس عاشقی نمیدونی

 

تو که قصه ی منو خوب میدونی

 

تو شبها چندتا ستاره بشمارم

 

یه ذره این دل و قابل بدونی ؟

 

 

 

فکر تو را چرا کنم؟

 

خيال باطل شده اي

 

حرف تو را چرا زنم؟

 

سراب کامل شده اي

 

فکر مرا چه مي کني؟

 

حرف مرا چه مي زني؟

 

تو که براي لحظه اي

 

پيش دلم نمانده اي

 

شعر مرا نخوانده اي

 

جواب نامه ي مرا

 

نداده اي !

 

نداده اي !

 

از اين خيال بيخودي

 

چرا جدا نمي شوي

 

ز دام خواهش دلت

 

چرا رها نمي شوي؟

 

تو که نديده اي که من

 

چگونه بيقرارتم

 

به هر کجا که مي روي

 

چو  سايه در جوارتم

 

تو که نديده اي که من

 

تمام شب نخفته ام

 

وز غم آتشين خود

 

سخن به کس نگفته ام

 

برو برو که من دگر

 

از عاشقي خسته شدم

 

نگاه کن

 

به کنج اين قفس ببين

 

که مرغ پر بسته شدم

 

برو برو فکر مرا مکن دگر

 

حرف مرا مزن دگر   !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و هشتم آذر 1385ساعت 14:21  توسط غزل  | 

 

 

دلم سوخت بر حال دیوانه ای که می گشت بر دور ویرانه ای

دلی بی قرار وسری پر خروش همی خواند این شعر دیوانه وار

دلا با کسان آشنایی مکن  اگر میکنی بی وفایی مکن

به هرکس که لاف محبت زدی زاو تا قیامت جدایی مکن

+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و هشتم آذر 1385ساعت 13:52  توسط غزل  | 

دارم یاد می گیرم فراموشت کنم

دارم یاد می گیرم فراموشت کنم در کلاسی که نه معلم خوبی دارد و نه شاگرد سربراهی .

دارم نداشتن همیشگی ات را دیکته می کنم . روزی هزار بار می نویسم اما نه چشمم به

کاغذ و قلم است نه این دل بهانه گیر تنهایم . دارم یاد می گیرم با خاطره بودنت زندگی کنم

 نه با حس حضور آبی ات تا همیشه تا هروقت که او بخواهد . تا ابد . دارم یاد می گیرم که

بفهمم زندگی چیزی جز شکستها . افتادنها و برخاستن های پی در پی نیست . نردبان

زندگی ام دیگر آنقدر بلند شده که مجبورم پله ها را دوتا یکی کنم ولی انگار از رسیدن ....

خبری نیست . هرچه بالاتر می روم در خاطر دیگران کوچکتر می شوم ولی این اصلا مهم نیست .

هرچه می دوم کمتر می رسم و این هم مهم نیست . دارم فکر می کنم هنوز چیزی وجود دارد

که آنقدر ارزش داشته باشد که بخاطرش اشک بریزم . اشکی که یک روز به پای تو ریخته شده بود .

اشکی که متعلق به تو بود و نه بی وفایی دوستان سهل انگار و نه این زمانه بی رحم ناماندگار

 هم اگر می خواستند نمی توانستند درش بیاورند . شاید خسته باشم این روزها . شاید چیزی بادم نیاید .

 شاید تمام گذشته و آینده را فراموش کرده باشم ولی یادم نرفته هنوز ... منتظرم

 

 

+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و هفتم آذر 1385ساعت 17:46  توسط غزل  | 

من عشق را در تو

تو را در دل

دل را در موقع تپیدن

وتپیدن را به خاطر تو دوست دارم

من غم را در سکوت

سکوت را در شب

شب را در بستر

وبستر را برای اندیشیدن به خاطر تو دوست دارم

من بهار را به خاطر شکوفه هایش

زندگی را به خاطر زیبایی اش و زیباییش را به خاطر تو دوست دارم

من دنیا را به خاطر خدایش

خدایی که تو را خلق کرد دوست دارم

 

+ نوشته شده در  شنبه بیست و پنجم آذر 1385ساعت 20:7  توسط غزل  | 

+ نوشته شده در  شنبه بیست و پنجم آذر 1385ساعت 20:1  توسط غزل  | 

گذشت

 

 

+ نوشته شده در  جمعه بیست و چهارم آذر 1385ساعت 20:31  توسط غزل  | 

بی وفایی

در سرای بی وفايان عشق جوييدن خطاست...بر در هر کس به جز حق بندگی کردن خطاست...... اين جهان ميدان جنگ عقل و نفس آدمی است...پس زمام دل به دست مرکبش دادن خطاست..... عمرمان سرمايه کسب و تجارت در جهان.... در گذرگاه زمان يک لحظه خوابيدن خطاست............... پاکی و صدق و صفا را همره کارت بدار.... در مسير زندگی بر مکر دل بستن خطاست................... پند مردان خدا را مشعل راهت بدار ......  در ره عشق و سعادت پند نشنيدن خطاست ................. هر شکستی توشه پيروزی و اميد هاست..... از شکست زندگی چون موش ترسيدن خطاست...... زندگی گه تلخ و گه شيرين چه بايد کرد ساخت..... چون به ياس و نا اميدی روی آوردن خطاست..

 

 

+ نوشته شده در  پنجشنبه بیست و سوم آذر 1385ساعت 20:45  توسط غزل  | 

نا امید وصال

 

چرا با این که میدانم نصیب من نخواهی شد

عبث با تارو پود دل برایت خانه میسازم

 

+ نوشته شده در  پنجشنبه بیست و سوم آذر 1385ساعت 20:38  توسط غزل  | 

 

+ نوشته شده در  پنجشنبه بیست و سوم آذر 1385ساعت 20:36  توسط غزل  | 

دل پر خون

 

 

 

وقتي از كسي كينه‌اي به دل مي‌گيري در واقع دشمن را به قلب خود راه داده

و براي او جايي تعيين كرده‌اي. سعي كن خانه دلت را تنها از دوستان پركني

 و هرگز گوشه‌اي از آن را در اختيار دشمنان نگذاري

 

 

 

+ نوشته شده در  پنجشنبه بیست و سوم آذر 1385ساعت 20:28  توسط غزل  | 

دوست داشتن که گناه نیست

 

 

 

 

 

 

 

 

اگر آنروز می دانستم که در قلبت پرپر میشوم روزی

 

هرگزدل نمی دادم  به تو اینگونه با مستی

 

که هستی را فدا سازم برای قلب نا چیزت

 

خزان شد قلب من با آنهمه برگ وبهارش

 

خشک شد پژمرد آن گلهای نوپایش

 

کنون با قلبی از اندوه وحسرت آرزومندم که برگردم

 

به آنروزی که از زنجیرو عشق و آرزوهایت رها بودم

 

ولی افسوس ....

 

ولی اندوه ...............

 

 

 

 

 

 

 

 

+ نوشته شده در  پنجشنبه بیست و سوم آذر 1385ساعت 20:16  توسط غزل  |